لوله پولیکا برای بقیه، قیفِ رنده اندود برای حزب اللهی‌ها

0
2016

محمدرضا شهبازی؛ یه طرح عالی برای برنامه سازی در حوزه موسیقی دارم: مجری می ایستد پشت یک استند ساده که البته یک لپ تاپ هم رویش است. بعد یکی در میان مجری درباره موسیقی حرف میزند. درباره اهمیت موسیقی, شهرت, تاثیر موسیقی بر آرامش و…
و لابلایش هم موزیک ویدئو میبینیم. رضا صادقی و فرزاد فرزین و محمد اصفهانی و علیرضا افتخاری و محمد علیزاده و… روی تصاویر مکیدن شهد گل توسط زنبور یا کرین شدن دوربین رو آبشار یا بیرون پریدن قزل آلا از آب دارند میخوانند.
پس شد مجری می ایستد پشت استند و حرف میزند و موزیک ویدئو میبینیم. یک مسابقه پیامکی هم میگذاریم که سوالش مثلا این است: آهنگساز مختارنامه که بود؟ با رسم شکل توضیح دهید.
کیف کردید طرح را؟ به نظر من که تحولی در عرصه برنامه سازی تلویزیون خواهد بود!
شب کوک با این طرح شروع کرد! فصل اولش همین بود. باربد بابایی که تازه از فرنگ برگشته بود همچین برنامه ای ساخت. بعدش فصل دوم شب کوک را ساخت که باعث شد تلویزیون تذکر بگیرد از یک نفر. بعد رفت گپ کوک را ساخت که یک شکست تمام عیار بود. بعد هم شد مجری یک برنامه شلخته و باری به هرجهت به اسم تب تاب با آن دکور گران قیمتش.
الان اما کسی یادش نیست که شب کوک چطور شروع شده است. مهم هم نیست. مهم این است که چنین طرح مسخره و ساده ای باعث میشود یکی مثل باربد بابایی جاپابگیرد و بشود برنامه ساز و طراح برنامه و… . آن هم کسی که تا قبلش با شبکه های لس آنجلسی همکاری میکرده!
مسیر برنامه سازی همین است. مسیر رشد در تلویزیون همین است. اما چرا این مسیر و این فضا که اینطور راحت در اختیار یکی مثل باربد بابایی قرار میگیرد به سختی به حزب اللهی ها میرسد؟ چرا حزب اللهی ها نمیتوانند به این راحتی از یک برنامه جمع و جور و تک دوربینه و ساده و ارزان و سطح پایین شروع کنند و کم کم کار یاد بگیرند و رشد کنند؟
شما الان همین طرح فصل اول شب کوک را بگذاری روی میز هر مدیر صداوسیما شوتت میکند بیرون! سریع با برنامه های پرمخاطب و موفق مقایسه میشوی. غافل از اینکه همانها هم از همین جاها شروع کرده اند. فصل اول خندوانه را یادتان هست؟ پنج